وقتی افت تحصیلی را با اختلال یادگیری اشتباه میگیریم
به گزارش موج ساحل- شروع مدرسه برای بسیاری از کودکان تجربهای تازه و هیجانانگیز است، اما برای بعضی از آنها میتواند با نگرانی و اضطراب همراه باشد. شناخت نشانههای اضطراب و واکنش درست والدین میتواند به کودک کمک کند این مرحله را با احساس امنیت و آرامش بیشتری پشت سر بگذارد.
شکوفه مندیلیا، روانشناس و درمانگر کودک، در یادداشتی که در اختیار «موج ساحل» قرار داده است، به نشانههای اضطراب مدرسه و راهکارهای کمک به کودکان برای سازگاری بهتر با محیط مدرسه پرداخته است.
شروع مدرسه برای بسیاری از کودکان یک تجربه تازه و هیجانانگیز است؛ اما برای بعضی از آنها میتواند با نگرانی، ترس و اضطراب همراه باشد. دور شدن از والدین، ورود به محیطی ناآشنا، معلم و دوستان جدید و قوانین تازه، همگی میتوانند باعث ایجاد اضطراب در کودک شوند.
اضطراب همیشه با جمله «من میترسم» بیان نمیشود. گاهی کودک آن را از طریق رفتار یا علائم جسمانی نشان میدهد؛ دلدرد یا سردرد در روزهای مدرسه، گریه یا چسبیدن زیاد به والدین هنگام جدا شدن، بیقراری و تحریکپذیری، مشکل در خواب یا کابوس، کاهش اشتها یا تغییر در عادات غذایی، بهانهگیری برای نرفتن به مدرسه، ترس از اشتباه کردن یا مورد قضاوت قرار گرفتن، پرسیدن مکرر درباره اینکه «کی میای دنبالم؟» و همچنین سکوت، گوشهگیری یا کاهش مشارکت در کلاس.
والدین چه کارهایی میتوانند انجام دهند؟
احساس کودک را کوچک نکنید. گفتن جملاتی مثل «چیزی نیست، نترس!» معمولاً اضطراب کودک را از بین نمیبرد. بهتر است بگوییم: «میدونم شروع مدرسه برات یه چیز جدیده و ممکنه کمی نگرانت کنه. من کنارت هستم و کمکم بهش عادت میکنی.»
مدرسه را به یک تجربه قابل پیشبینی تبدیل کنید. قبل از شروع مدرسه درباره مسیر رفتوآمد، کلاس، معلم، زنگ تفریح و اتفاقاتی که قرار است بیفتد با کودک صحبت کنید. اگر امکان دارد، محیط مدرسه را از قبل به او نشان دهید.
خداحافظی را طولانی نکنید. خداحافظی کوتاه، آرام و مطمئن بهتر از جداشدنهای طولانی و همراه با نگرانی والدین است.
اضطراب خودتان را به کودک منتقل نکنید. کودکان احساسات والدین را بهخوبی دریافت میکنند. اگر والد با نگرانی مداوم بپرسد «نکنه اذیتت کنن؟ نکنه گریه کنی؟ نکنه نتونی؟» ممکن است ناخواسته پیام «مدرسه جای خطرناکی است» را به کودک منتقل کند.
روی تلاش کودک تمرکز کنید، نه فقط نتیجه. به جای «ببین چه نمره خوبی گرفتی»، گاهی بگویید: «دیدم با اینکه برات سخت بود، تلاش کردی.» این کار احساس توانمندی و اعتمادبهنفس کودک را تقویت میکند.
برای روزهای اول، توقعات را واقعبینانه نگه دارید. قرار نیست کودک از همان روز اول کاملاً مستقل، اجتماعی و بدون اضطراب باشد. سازگاری با مدرسه یک فرایند است و هر کودک سرعت متفاوتی دارد.
یک نکته مهم برای والدین این است که مقداری نگرانی در شروع مدرسه طبیعی است و معمولاً با گذشت زمان کاهش پیدا میکند. اما اگر اضطراب کودک شدید باشد، مدت زیادی ادامه پیدا کند، مانع رفتن به مدرسه شود یا خواب، اشتها، روابط و عملکرد روزمره او را تحت تأثیر قرار دهد، بهتر است موضوع جدی گرفته شود و از یک متخصص و روانشناس کمک گرفته شود.
پایان/
دیدگاهتان را بنویسید