از تاریکی تا نور: داستان ایمان، حافظ نابینای قرآن

به گزارش اختصاصی خبرنگار ما در گفتگو با ایمان علیرضایی حافظ کل قرآن کریم، این نابغه روشندل در حالی که از کودکی با مشکل بینایی دست و پنجه نرم می‌کرد، توانست با تلاش و پشتکار فراوان، کل قرآن را حفظ کند.

ایمان علیرضایی در این مصاحبه از انگیزه‌های خود برای حفظ قرآن، چالش‌های پیش رو، و تأثیر این موفقیت بزرگ در زندگی‌اش سخن گفت. وی همچنین به نقش خانواده و مربیان خود در این مسیر اشاره کرد و توصیه‌هایی برای علاقه‌مندان به حفظ قرآن ارائه داد.

در ادامه، متن کامل این مصاحبه را می‌خوانید:

بخش اول: آغاز یک راه – کودکی و از دست دادن بینایی

ایمان علیرضایی از همان کودکی، قلبی مملو از عشق به قرآن داشت. او از سال اول دبیرستان، یعنی زمانی که نوجوانی بیش نبود، سفر پربرکت خود را در مسیر حفظ کلام وحی، زیر نظر اساتید گرانقدر، اسحاق ناصری، امین سالاری، خدیجه خادمی و منیژه خادمی آغاز کرد. اما تقدیر الهی، مسیر زندگی ایمان را به گونه‌ای دیگر رقم زد. ایمان که هم اکنون ۲۴ سال سن دارد در سن ۹ سالگی، درست زمانی که غنچه‌های آرزوهایش در حال شکفتن بود، بینایی خود را به دلیل کیست مغزی از دست داد. این اتفاق ناگوار، می‌توانست هر کسی را در گرداب ناامیدی و یاس غرق کند، اما ایمان، با روحی سرشار از ایمان و اراده، تسلیم نشد. او این فقدان بزرگ را نه پایان راه، بلکه آغازی دوباره برای راه معنوی خود دانست.

بخش دوم: تلاش و پشتکار – حفظ قرآن با وجود نابینایی

ایمان، با وجود نابینایی، با حمایت بی‌دریغ خانواده، به ویژه مادر فداکارش، به تحصیلات خود ادامه داد. مادرش، فرشته‌ی نجاتی بود که در این مسیر دشوار، همواره در کنارش بود. او با صبر و حوصله فراوان، ۲۰ جزء از قرآن را برای ایمان، صفحه به صفحه می‌خواند تا او بتواند آیات الهی را در حافظه‌ی خود ثبت کند. ایمان نیز با گوش جان سپردن به تلاوت مادر و تکرار مداوم آن، به تدریج، آیات قرآن را در دل خود جای می‌داد.

مسیر حفظ قرآن برای ایمان، با چالش‌های بسیاری همراه بود. عمل‌های جراحی مکرر و مشکلات ناشی از شنت مغزی، وقفه‌هایی ناخواسته در مسیر او ایجاد می‌کرد. اما ایمان، با اراده‌ای پولادین و ایمانی راسخ، بر همه‌ی این مشکلات غلبه کرد. او نابینایی را نه مانعی در راه، بلکه انگیزه‌ای برای تلاش بیشتر و رسیدن به هدف خود قرار داد.

ایمان، با تکیه بر پشتکار خود و کمک مادرش، طی سه سال، موفق به حفظ کل قرآن کریم شد. لحظه‌ای که به این موفقیت بزرگ دست یافت، برایش لحظه‌ای فراموش‌نشدنی و سرشار از شادی و امتنان بود. او احساس می‌کرد که قله‌ای بسیار دشوار را فتح کرده و به آرزوی دیرینه‌ی خود رسیده است.

بخش سوم: تأثیر قرآن و نقش انجمن نابینایان

حفظ قرآن، تأثیر عمیقی در زندگی ایمان داشت. او می‌گوید که با حفظ قرآن، عصر جدیدی برایش آغاز شد و تمام زندگی‌اش را نور قرآن در برگرفت. کلام وحی، نه تنها به او آرامش و اطمینان بخشید، بلکه راهنمای او در تمام مراحل زندگی شد.

در این میان، نقش انجمن نابینایان و کم بینایان و لطف روشندل محمد جاودان، نقشی بی‌بدیل بود. ایمان با کمک این انجمن، توانست شغلی مناسب پیدا کند و به موفقیت‌های بیشتری دست یابد. انجمن نابینایان و کم بینایان، با ارائه خدمات و حمایت‌های رایگان، نقش مهمی در توانمندسازی و شکوفایی استعدادهای نابینایان و کم بینایان ایفا می‌کند. این انجمن، با فراهم کردن امکانات آموزشی، فرهنگی و ورزشی، به این افراد کمک می‌کند تا در جامعه حضور فعال داشته باشند و به موفقیت‌های چشمگیری دست یابند.

بخش چهارم: اهداف آینده

ایمان، پس از کسب موفقیت در حفظ قرآن، تصمیم گرفت که دانش و تجربه‌ی خود را در اختیار دیگران نیز قرار دهد. او قصد دارد به دیگران در حفظ قرآن کمک کند، به ویژه کودکانی که شرایط مشابه او دارند. او می‌خواهد با کمک انجمن نابینایان و کم بینایان، به هم‌نوعان خود کمک کند تا قرآن را حفظ کنند و هنردرمانی را بیاموزند.

ایمان در مسابقات مختلفی نیز شرکت کرده و مقام‌های قابل توجهی کسب کرده است. او در مسابقات مدهامتان یا مسابقات کانون مساجد استان هرمزگان در رشته حفظ کل قرآن مقام دوم را کسب کرده و در رشته حفظ ۵ جزء قرآن نیز اول شده است. همچنین، در مسابقات بهزیستی که به صورت کشوری برگزار می‌شود، در استان هرمزگان مقام اول را کسب کرده و به مسابقات کشوری راه یافته است. ایمان قصد دارد در آینده نیز در مسابقات بیشتری شرکت کند و افتخارات بیشتری برای خود و جامعه نابینایان و کم بینایان کسب کند.

 بخش پنجم: ادامه داستان ایمان – الهام‌بخش و امیدوارکننده و درخواست از مسئولین

ایمان علیرضایی، الگویی است برای همه کسانی که با چالش‌ها و موانع در زندگی خود روبرو هستند. او نشان داد که با اراده‌ای قوی، ایمانی راسخ و پشتکاری بی‌نظیر، می‌توان بر هر مشکلی غلبه کرد و به موفقیت‌های بزرگ دست یافت. داستان ایمان، داستان امید، تلاش و پیروزی است و در این میان، نقش انجمن نابینایان و حمایت‌های این نهاد، نقشی کلیدی و الهام‌بخش بوده است. داستان ایمان همچنان ادامه دارد و بی‌شک، فصل‌های جدید آن پر از موفقیت‌ها و افتخارات بیشتر خواهد بود.

 درخواست ایمان از مسئولین

در پایان این داستان الهام‌بخش، ایمان علیرضایی، حافظ نابینای قرآن کریم، بار دیگر از مسئولان درخواست می‌کند که از کسانی که شرایط مشابه او را دارند، حمایت کنند.

او با تاکید می‌گوید: “من از مسئولان می‌خواهم از کسانی که شرایط من را دارند حمایت کنند تا دوستان من امیدوارانه به زندگی خود ادامه بدهند و از انزوا خارج شوند و در جامعه فعالیت نمایند همانند افراد دیگر جامعه.” ایمان خواستار توجه و حمایت ویژه از نابینایان و کم‌بینایان است تا آنها نیز بتوانند با امید و انگیزه، به زندگی خود ادامه دهند و در جامعه نقش موثری ایفا کنند. او با این درخواست، نه تنها صدای خود، بلکه صدای هزاران انسان با شرایط مشابه را به گوش مسئولان می‌رساند و امیدوار است که این درخواست با پاسخ مثبت و اقدامات موثر روبرو شود. و این گونه ایمان به راه خود ادامه می‌دهد، با گام‌هایی استوار و نگاهی رو به آینده، و با امیدی که روشنایی بخش راه دیگران نیز باشد.

گزارش اختصاصی صدیقه دهقانی / نشریه موج ساحل