وقتی «کوچه» بود، بچهها زندگی را تمرین میکردند
به گزارش خبرگزاری موج ساحل، یادداشتی از شکوفه مندیلیا، روانشناس و درمانگر کودک:
ما وقتی بچه بودیم، یک اتاق کاردرمانی و بازیدرمانی داشتیم که اسمش «کوچه» بود.
کوچه فقط محل بازی نبود؛ جایی بود که حواس ما تقویت میشد و مهارتهایی مثل دوستی، دعوا، آشتی، حل مسئله، استقلال و جرئتمندی را یاد میگرفتیم.
در واقع، بازی در کوچه فقط بازی نبود؛ مدرسهای برای زندگی بود.
اما بچههای امروز بیشتر وقتشان را در خانه و با ابزارهای دیجیتال میگذرانند و فرصتی برای آموختن مهارتهای زندگی ندارند.
خب، حالا که کوچه نیست، چطور برای فرزندانمان فرصت رشد فراهم کنیم؟
در کارهای ساده خانه مشارکتشان دهید تا احساس توانمندی و استقلال کنند.
گاهی اجازه دهید انتخاب کنند؛ چه لباسی بپوشند، با چه چیزی بازی کنند یا بین دو گزینه یکی را انتخاب کنند.
فرصت ارتباط و بازی آزاد با همسالان را برایشان فراهم کنید.
اجازه دهید کمی «ریسک امن» را تجربه کنند؛ مثلاً از جایی بالا بروند، بدوند، بپرند و تواناییهای بدنشان را بشناسند.
همه مشکلاتشان را حل نکنید. گاهی اجازه دهید خودشان فکر کنند، اشتباه کنند و راهحل را پیدا کنند.
فرصت طبیعتگردی بدهید. بازی با خاک، برگ، سنگ و چوب، تجربههای حسی فوقالعادهای هستند.
زمان استفاده از ابزار دیجیتال را کمتر و تجربههای واقعی زندگی را بیشتر کنید.
انتهای پیام/
دیدگاهتان را بنویسید