هرمزگان؛ جغرافیای فرصت، روایت تازه حکمرانی
یادداشت تحلیلی- مهدی زارعی
برخی سرزمینها را نمیتوان تنها با مرزهای جغرافیاییشان تعریف کرد؛ باید با نقشی که در سرنوشت یک کشور ایفا میکنند شناخت. هرمزگان از همین جنس است؛ سرزمینی که در کنار خلیج فارس و دریای عمان، تنگه هرمز را در آغوش خود دارد؛ گذرگاهی راهبردی که اهمیت آن از مرزهای ایران فراتر رفته و به یکی از مهمترین شریانهای انرژی و تجارت جهان تبدیل شده است.
هرمزگان، سالهاست که تنها یک استان جنوبی نیست؛ بخشی از شریان اقتصادی، تجاری و راهبردی ایران است. مردمان این دیار نیز نسلبهنسل با دریا زیستهاند و در کنار نقشآفرینی اقتصادی، پاسدار این جغرافیای راهبردی و نگهبان تنگه هرمز بودهاند. در جنگ اخیر نیز بار دیگر نشان دادند که در لحظات حساس، پای ایران و سرزمین خود ایستادهاند.
اما هرمزگان امروز فقط نگهبان یک تنگه راهبردی نیست؛ نگهبان یک فرصت بزرگ اقتصادی برای ایران نیز هست.
اقتصاد دریامحور برای هرمزگان یک انتخاب نیست؛ اقتضای طبیعی و تاریخی این سرزمین است. بنادر، انرژی، تجارت، ترانزیت، گردشگری و صنایع دریایی، ظرفیتهایی هستند که میتوانند هرمزگان را به یکی از پیشرانهای اقتصاد ملی تبدیل کنند.
در این میان، توجه بیشتر به هرمزگان در سطح ملی، اختیارات ویژه استانداران و انتخاب استاندار هرمزگان بهعنوان استاندار برتر، میتواند نشانهای از شکلگیری نگاه تازهای به ظرفیتهای این استان باشد؛ نگاهی که هرمزگان را نه در حاشیه، بلکه در متن معادلات اقتصادی کشور میبیند.
با همه این ظرفیتها، بزرگترین سرمایه هرمزگان همچنان مردم آن هستند؛ مردمی که تابآوری را در سالهای دشوار به سرمایه اجتماعی تبدیل کردهاند و امروز شایستهاند ثمره این ظرفیتها را در مسیر توسعه و آینده بهتر سرزمین خود ببینند.
اگر «پایتخت اقتصادی کشور» بودن یک افق برای هرمزگان است، رسیدن به آن در گرو پیوند سه سرمایه بزرگ است:
مردمِ تابآور، دریایِ فرصت و حکمرانیِ هوشمند.
هرمزگان، دیروز نگهبان تنگه هرمز بود، امروز در متن اقتصاد ایران ایستاده و فردا یکی از معماران آینده اقتصادی کشور باشد.
این، روایت تازه هرمزگان است؛
جغرافیای فرصت، در مسیر حکمرانی آینده.
دیدگاهتان را بنویسید