۱- اسلام و نظام اسلامی با برگزاری آیینهای شاد و جشنوارههای سنتی که سبب نشاط جامعه شود، نهتنها مخالفتی ندارد، بلکه چنین رویدادهایی را در چارچوب موازین شرعی میپذیرد.
۲- اسلام مخالف شادی نیست؛ همانطور که در برخی موقعیتها انسان را به اندوه و تأمل فرامیخواند، در موقعیتهایی دیگر نیز شادی و سرور را ضروری میداند.
۳- بنده همواره از برنامههای فرهنگی و آیینهای بومی که هویت جامعه را تقویت میکند، حمایت کرده و خواهم کرد.
۴- مردم استان هرمزگان، از گذشته تاکنون، اهل دیانت بودهاند و در اجرای آداب و رسوم خود همواره مسائل شرعی را رعایت کردهاند.
۵- آنچه موجب نگرانی جامعه دینی است، ارتکاب حرام در برخی از مراسمات و جشنوارههاست؛ و حال آنکه به تعبیر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم حلال الهی تا روز قیامت حلال است وحرام الهی تا روز قیامت حرام است و کسی نمیتواند این حکم را دگرگون سازد.
۶- کسانی که متولی برگزاری آیینهای سنتی و جشنواره ها هستند، باید مراقب باشند زمینههای گناه و ناهنجاری مانند رقص، بیحجابی، برهنگی، اختلاط نامناسب و موسیقی حرام در این مراسمات پیش نیاید. رقص یا موسیقیهایی که انسان را به گناه یا رقص سوق دهد، قطعاً از نظر شرعی مردود است. بنابراین، برگزاری جشنها و جشنوارهها در صورتی قابل تأیید خواهد بود که در آن، احکام دین رعایت شده و حرمتها حفظ شود. به بیان دیگر، شادیِ جامعه را باید در چارچوب ضوابط شرعی مدیریت کرد تا همگان از منافع معنوی و فرهنگی آن بهرهمند گردند.
مقایسه کردن: زخمی است که گاهی تا بزرگسالی باقی میماند








دیدگاهتان را بنویسید