×
×

جاده توتنگ هماگ│قصه‌ای از خطر و انتظار

  • کد نوشته: 21983
  • دی ۵, ۱۴۰۴
  • 601 بازدید
  • دهیـار تـوتنگ هماگ می‌گوید پس از سال‌ها پیگیری، جاده اصلی روستا همچنان ناایمن است و ایـن مسئله جـان مـردم و گـردشگران را تهدید می‌کنـد و تـوسعـه گـردشگـری را متـوقف کـرده است.
    جاده توتنگ هماگ│قصه‌ای از خطر و انتظار
  • به گزارش موج ساحل– صدیقه دهقانی تلگردوئی؛ منطقه کوهستانی هماگ در شمال شهرستان بندرعباس و جنوب حاجی‌آباد قرار دارد و یکی از مرتفع‌ترین مناطق استان هرمزگان به شمار می‌رود. این منطقه دارای بلندترین کوه استان، حیات وحش و پوشش گیاهی متنوع است. هماگ با مرکز استان حدود ۱۱۰ کیلومتر فاصله دارد و به دلیل شرایط کوهستانی، تابستان‌هایی خنک و زمستان‌هایی سرد دارد و در برخی سال‌ها بارش برف را نیز تجربه می‌کند.

    این منطقه شامل پنج روستا است که ساکنان آن بیشتر به باغداری و کشاورزی، به‌ویژه تولید نارنگی مشغول‌اند و روستای «توتنگ هماگ» یکی از روستاهای گردشگرپذیر این منطقه محسوب می‌شود.

    روستای توتنگ هماگ بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ حدود ۱۳۰ خانوار جمعیت داشته است، اما در سال‌های اخیر با افزایش جمعیت مواجه بوده؛ افزایشی که متناسب با آن، زیرساخت‌های خدماتی توسعه نیافته‌اند.

    این روستا دارای خانه بهداشت است، اما نبود پزشک و نیروی ثابت درمانی باعث شده دسترسی اهالی به خدمات اولیه سلامت با مشکلات جدی روبه‌رو شود. در شرایط عادی، خدمات درمانی محدود است و در موارد اورژانسی، اهالی ناچارند بیماران را از طریق جاده‌ای کوهستانی و حادثه‌خیز، به مرکز درمانی دهستان سیاهو یا مراکز درمانی شهر بندرعباس منتقل کنند.

    این ترددها از طریق همان جاده پرشیب و حادثه‌خیز انجام می‌شود؛ مسیرهایی با شیب‌های تند و پیچ‌های بدون حفاظ که بارها موجب واژگونی خودروها شده و جان اهالی و همراهان بیماران را به خطر می‌اندازد. وضعیت این مسیر نمونه‌ای از نقاط حادثه‌خیز متعدد در جاده‌های کشور است؛ جاده‌هایی که سال‌هاست به‌عنوان زخم‌های باز باقی مانده‌اند.

    آمارهای رسمی نشان می‌دهد در سال‌های اخیر بیش از ۲۰ هزار نفر در سراسر ایران در تصادفات جاده‌ای جان خود را از دست داده‌اند و بیش از یک میلیون نفر نیز مجروح شده‌اند؛ هزاران نفر از آنان دچار صدمات شدید و حتی قطع نخاع شده‌اند.

    ایمنی راه و حمل‌ونقل

    در همین رابطه، اردشیر باقرزاده، دهیار روستای توتنگ هماگ، با اشاره به پیگیری‌های مکرر برای ایمن‌سازی این مسیر می‌گوید: «سال‌هاست درخواست نصب گاردریل، نیوجرسی و اصلاح نقاط حادثه‌خیز را از طریق بخشداری و فرمانداری مطرح کرده‌ایم، اما تاکنون اقدام مؤثری انجام نشده است.»

    باقرزاده تأکید می‌کند که این وضعیت نه‌تنها جان مردم را تهدید می‌کند، بلکه توسعه گردشگری منطقه را نیز متوقف کرده است. به گفته او، بسیاری از گردشگران پس از مشاهده شرایط نامناسب جاده، از ادامه مسیر منصرف می‌شوند و سرمایه‌گذاران نیز به دلیل ناایمن بودن مسیر، تمایلی برای ورود به حوزه بوم‌گردی در منطقه ندارند.

    آمارها نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از تلفات جاده‌ای کشور در جاده‌های برون‌شهری و روستایی رخ می‌دهد؛ مسیرهایی که ایمنی کمتری دارند و ساکنان آن‌ها بیش از دیگران در معرض خطر قرار دارند. این در حالی است که نصب گاردریل، نیوجرسی، تأمین روشنایی مناسب و اصلاح نقاط حادثه‌خیز، از کم‌هزینه‌ترین و مؤثرترین راهکارهای کاهش تصادفات به شمار می‌رود و تجربه برخی استان‌ها نشان داده با اجرای این اقدامات، میزان تلفات تا ۲۰ درصد کاهش یافته است.

    دهیار توتنگ هماگ این مطالبه را یک خواسته لوکس نمی‌داند و می‌گوید: بدون ایمن‌سازی جاده، نه می‌توان از جان مردم محافظت کرد، نه گردشگری را توسعه داد و نه به تقویت اقتصاد محلی امید داشت.

    وی در ادامه با اشاره به عملکرد استاندار محترم هرمزگان، دکتر آشوری، که خود از بومیان استان است، می‌گوید: استاندار طی مدت تصدی مسئولیت، تلاش‌های قابل توجهی برای توسعه زیرساخت‌ها و ارتقای خدمات شهری و روستایی استان انجام داده و اقدامات متعددی برای بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی هرمزگان در دستور کار قرار داده است.

    مردم این منطقه انتظار دارند استاندار و مسئولان ذی‌ربط توجه ویژه‌ای به ایمن‌سازی این جاده داشته باشند و دهیار تأکید می‌کند: «اقدامات لازم برای نصب گاردریل، اصلاح نقاط حادثه‌خیز و تأمین حداقل ایمنی مسیر باید هرچه سریع‌تر اجرایی شود تا جان اهالی و گردشگران حفظ شده و زمینه توسعه گردشگری منطقه فراهم گردد.»

    پایان گزارش/

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *