اصلاح خط انتقال اصلی آب شمال کمربندی بندرعباس به پایان رسید
به گزارش موج ساحل- هادی قاسمی، فعال حوزه آموزش و پژوهش و عضو سمن «ندای فردای خلیج فارس»، در گفتوگوی اختصاصی با موج ساحل با اشاره به ظرفیتهای جوانان هرمزگان، بر ضرورت پیوند میان آموزش، مهارت، بازار کار و نیازهای واقعی استان تأکید کرد و گفت: برای بهرهگیری از توان نسل جوان، باید فرصتهای واقعی برای تجربه، شبکهسازی و مشارکت در حل مسائل جامعه ایجاد شود.
در ۲۱ سالگی چه دغدغهای شما را به سمت فعالیت در حوزه آموزش و پژوهش کشاند؟
واقعیت این است که شروع این مسیر برای من بیشتر از اینکه یک انتخاب شغلی یا صرفاً علاقه شخصی باشد، از چیزی شروع شد که در جامعه میدیدم. در مشاهدات میدانیام با جوانانی مواجه میشدم که به دلیل نبود فرصتهای مناسب، به سمت برخی مشاغل کاذب یا حتی پرخطر میرفتند.
از طرف دیگر، احساس میکردم بخشی از آموزشهایی که به جوانان ارائه میشود، فاصله قابل توجهی با نیاز واقعی بازار کار و ظرفیتهای استان دارد.
همین موضوع باعث شد به این فکر کنم که صرفاً نباید درباره مشکلات جوانان صحبت کنیم؛ باید در فرآیند تصمیمسازی و پیدا کردن راهحل هم مشارکت داشته باشیم. برای من، آموزش و پژوهش از همین نقطه جدی شد؛ اینکه مسئله را بهتر بشناسیم، درباره آن فکر کنیم و بعد بتوانیم برای حل آن پیشنهاد مشخص داشته باشیم.
فعالیت در حوزه آموزش چه واقعیتهایی از نیازها و دغدغههای جوانان هرمزگان برای شما آشکار کرده است؟
یکی از مهمترین چیزهایی که در این مدت متوجه شدم این است که بخش قابل توجهی از جوانان هرمزگان واقعاً دنبال یادگیری و ساختن آینده خودشان هستند؛ اما همیشه مسیر و فرصت مناسب در اختیارشان قرار نمیگیرد.
به این نتیجه رسیدهام که آموزش مهارتمحور میتواند یکی از مسیرهای مهم توسعه استان باشد؛ البته به شرطی که آموزش را جدا از اشتغال، بازار کار و نیازهای واقعی استان نبینیم.
هرمزگان زمانی میتواند از ظرفیت جوانانش استفاده کند که آموزش، مهارت، نیاز بازار کار و خواست خود جوانان در یک مسیر قرار بگیرند. این هماهنگی میتواند بخشی از مسیر توسعه پایدار استان را شکل دهد.
چه چیزی میتواند فاصله میان استعداد و فرصت را برای جوانان هرمزگانی کمتر کند؟
به نظرم مشکل این نیست که جوان بااستعداد نداریم؛ اتفاقاً مسئله اصلی این است که استعداد به تنهایی کافی نیست.
اگر یک جوان بااستعداد را پیدا کنیم اما برایش منتور، شبکه ارتباطی، تجربه عملی، آموزش مناسب و امکان ورود به فضای واقعی کار ایجاد نکنیم، آن استعداد ممکن است هیچوقت به نتیجه نرسد.
فکر میکنم باید در استان به سمت ایجاد یک «اکوسیستم فرصت» برای جوانان برویم؛ اکوسیستمی که در آن آموزش، منتورینگ، شبکهسازی، دانشگاه، تجربه عملی، بخش خصوصی و حتی نهادهای دولتی در کنار هم قرار بگیرند.
هدف این است که وقتی یک فرصت ایجاد میشود، جوان هرمزگانی از قبل برای استفاده از آن آماده باشد، نه اینکه تازه بعد از ایجاد فرصت بخواهیم او را آماده کنیم.
چه تجربهای بیش از همه به شما ثابت کرد که میتوان به توانایی نسل جوان امیدوار بود؟
شاید مهمترین تجربه من در این مدت، دیدن علاقه جوانان به فکر کردن درباره آینده استان بوده است.
در این مدت دیدم که خیلی از جوانان واقعاً علاقهمند به مشارکت هستند؛ فقط باید از آنها خواسته شود و برای حضورشان یک مسیر واقعی ایجاد شود.
برای من این تجربه مهم بود، چون نشان داد مسئله این نیست که جوانان چیزی برای گفتن ندارند؛ گاهی ما هنوز به اندازه کافی از آنها نخواستهایم که در حل مسائل استان شریک باشند.
سمنها چه نقشی میتوانند در ایجاد فرصت برای یادگیری، ایدهپردازی و حضور جوانان در مسائل جامعه داشته باشند؟
به نظرم سمنها میتوانند نقش بسیار مهمی داشته باشند، چون معمولاً ارتباط نزدیکتری با جامعه و جوانان دارند، مسائل اجتماعی را از نزدیک لمس میکنند و میتوانند میان جوانان، دانشگاه، دستگاههای اجرایی و سایر بخشها ارتباط ایجاد کنند.
اما فکر میکنم یک تغییر مهم هم باید در خود سمنها اتفاق بیفتد؛ اینکه از صرفاً فعالیتمحور بودن به سمت مسئلهمحوری و نتیجهمحوری حرکت کنیم.
یعنی به جای اینکه فقط بگوییم «چه برنامهای برگزار کردیم؟»، بپرسیم «چه مسئلهای را شناسایی کردیم؟ چه تغییری ایجاد شد و نتیجه این فعالیت چه بود؟»
اگر سمنها بتوانند این تغییر را ایجاد کنند، به نظرم از مجری برنامهها به بخشی از ظرفیت تصمیمسازی اجتماعی استان تبدیل میشوند.
اگر بخواهید یک تغییر مهم در فضای آموزش و پژوهش هرمزگان ببینید، آن تغییر چه باشد؟
اگر بخواهم فقط یک موضوع را انتخاب کنم، به نظرم باید هدایت تحصیلی و مهارتی جوانان را خیلی زودتر شروع کنیم.
ما معمولاً زمانی با یک جوان درباره مهارت، اشتغال یا آینده شغلی صحبت میکنیم که بخش زیادی از مسیر تحصیلیاش را طی کرده و بعضی انتخابهایش نیز تثبیت شده است.
در حالی که اگر بر اساس نیازهای علمی، اقتصادی و اشتغالی استان، از دوران نوجوانی مسیر آشنایی جوانان با رشتهها، مهارتها، مشاغل و ظرفیتهای واقعی استان را طراحی کنیم، میتوانیم بسیاری از مشکلات را قبل از اینکه تبدیل به بحران شوند، مدیریت کنیم.
به نظرم باید یک زنجیره منسجم از نوجوانی تا ورود به دانشگاه، مهارتآموزی و بازار کار داشته باشیم؛ زنجیرهای که در آن استعداد و علاقه فرد، نیازهای استان و فرصتهای واقعی بازار کار به هم متصل شوند.
این شاید یک پروژه کوتاهمدت نباشد، اما اگر امروز شروع شود، میتواند روی نسلهای آینده هرمزگان اثر جدی بگذارد
پایان/
دیدگاهتان را بنویسید