اصلاح خط انتقال اصلی آب شمال کمربندی بندرعباس به پایان رسید
به گزارش موج ساحل- سلامت جامعه تنها به درمان بیماریها محدود نمیشود؛ بخش مهمی از این مسیر از آموزش، پیشگیری، خودمراقبتی و افزایش آگاهی مردم آغاز میشود. در این میان، سازمانهای مردمنهاد و نیروهای داوطلب میتوانند با حضور در محلات و مناطق مختلف، بخشی از خدمات و آموزشهای سلامت را به مردم نزدیکتر کنند.
به مناسبت روز پزشک و هفته سمنها، در گفتوگویی تفصیلی با دکتر صادقی، پزشک و فعال حوزه سمنها و عضو مؤسسه «سلامتیار خلیج فارس»، درباره مسئولیت اجتماعی پزشکان، نیازهای واقعی مردم در حوزه سلامت، اهمیت پیشگیری و غربالگری و نقش جوانان داوطلب در ارتقای سلامت جامعه گفتوگو کردهایم.
چه چیزی باعث شد در کنار فعالیت حرفهای خود، بخشی از دغدغه و وقتتان را به فعالیتهای اجتماعی و مردمنهاد اختصاص دهید؟
اعتقاد دارم که برای هر یک از ما در زندگی، مسئولیتهای متفاوتی تعریف شده است. ما بهعنوان یک انسان، همانطور که در قبال زندگی شخصیمان مسئول هستیم، یک مسئولیت اجتماعی نیز داریم که باید خود را موظف کنیم متناسب با تخصص، مهارت و امکاناتی که در اختیار داریم، آن را به سرانجام برسانیم.
من دریافتم حال خوب من فقط وابسته به رشد و پیشرفت فردی خودم نیست. معتقدم موفقیت، رشد و حال خوب زمانی رخ خواهد داد که فارغ از زندگی خودمان، نگاهی جمعی به موضوعات داشته باشیم.
بهطور مثال، همه ما امروز میدانیم که سلامت روان یک شخص در گرو سلامت روان اجتماعی است که در آن زیست میکند؛ چرا که ما از هم اثر میپذیریم.
حضور در میان مردم و مواجهه نزدیک با دغدغههای سلامت جامعه، چه چیزهایی را درباره نیازهای واقعی مردم به شما نشان داده است؟
شاید وقتی به حوزه سلامت از دور نگاه کنیم، اینطور به نظر برسد که مردم فقط به دارو و اقلام درمانی رایگان نیاز دارند؛ در صورتی که نیاز سلامت جامعه ما بسیار فراتر از این است و ابعاد مختلفی دارد.
اگر بخواهم بهصورت موردی به چند نمونه اشاره کنم، نخستین و عمدهترین مشکل، عدم آگاهی و آموزشندیدن مردم است. بسیاری از مراجعان دانش کافی برای خودمراقبتی ندارند و همین مسئله، بیماریهای ساده را به معضلات مزمن تبدیل میکند.
دوم، دسترسی محدود به پزشکان متخصص و امکانات تشخیصی است. حتی نیازی نیست راه دوری برویم؛ در همین مرکز استان هرمزگان، برای انجام یک «امآرآی» باید ماهها در نوبت بمانید. این یعنی یک بیمار مبتلا به درد مزمن یا ضایعه جدی، مجبور است روزها و هفتهها با همان وضعیت مبهم زندگی کند.
سوم، مشکل تأمین داروهای ضروری، بهویژه برای بیماران مزمن است. ما با بیماران دیابتی مواجه میشویم که برای تهیه قلم انسولین مصرفی خود در طول ماه با کمبود دارو مواجه هستند و این یعنی یک بیمار وابسته به دارو، مدام در اضطراب تأمین قلم بعدی به سر میبرد.
این سه مورد فقط گوشهای از نیازهای واقعی مردم است؛ نیازهایی که فراتر از یک نسخه دارویی، به آموزش، دسترسی عادلانه و تأمین پایدار تجهیزات و دارو نیاز دارد.
حضور میدانی من در مؤسسه «سلامتیار» و ویزیتهای رایگان نشان داد که مردم بیش از هر چیز به همراهی مستمر و یک نظام سلامت پاسخگو نیاز دارند، نه فقط یک بسته حمایتی مقطعی.
به نظر شما چطور میتوان نگاه مردم به سلامت را از مراجعه هنگام بیماری، به سمت پیشگیری و مراقبت آگاهانه از خود و خانواده تغییر داد؟
تغییر نگاه مردم به سلامت از مراجعه هنگام بیماری به سمت پیشگیری و مراقبت آگاهانه، یکی از مهمترین ارکانی است که نظام سلامت باید روی آن سرمایهگذاری کند و در راستای پیشبرد این هدف، تمام ستونهای نظام سلامت را به کار گیرد.
به اعتقاد من، یکی از اثرگذارترین نوع مشارکتها برای محقق شدن این مهم، حضور مستمر سازمانهای مردمنهاد در جامعه و بهصورت مشخص در محلات است. اصلیترین راهکار هم دانشافزایی جمعی از طریق آموزشهای میدانی و محلهمحور با سادهسازی و کاربردیسازی زبان علم است.
من این افتخار را دارم که عنوان کنم مؤسسه «سلامتیار خلیج فارس» در حوزه آموزش، پیشرو و پیشتاز است. ما در برنامههایمان تلاش میکنیم خانواده را بهعنوان نقش اصلی در نظر بگیریم و با ارتباط مستمر با سفیران سلامت محلات، آموزشها را به مردم منتقل کنیم.
در این آموزشها سعی میکنیم اهمیت انجام غربالگریها، داشتن تغذیه و سبک زندگی سالم، توضیح پیرامون نیازهای ضروری بدن و بایدها و نبایدها را برای مردم تبیین کنیم.
در تجربه فعالیتهای داوطلبانه، چه زمانی احساس کردید یک آموزش یا همراهی ساده میتواند تغییر مهمی در نگاه یا رفتار یک فرد ایجاد کند؟
خوشبختانه ما در اردوهای درمانی که با کمک تیم مؤسسه «سلامتیار خلیج فارس» برگزار میکنیم، این فرصت اثرگذاری را در اختیار داریم.
به دفعات پیش آمده که بعد از غربالگری قند خون و فشار خون، افراد متوجه شدهاند که به بیماری دیابت یا فشار خون بالا مبتلا هستند و زودتر مسیر درمان را آغاز کردهاند و از عارضههای جدی جلوگیری شده است.
همچنین به خاطر دارم بعد از برگزاری مجموعه کارگاههای خودمراقبتی بانوان در هفته ملی سلامت بانوان در سال گذشته، دو یا سه نفر از بانوانی که با بنده ارتباط گرفتند، بعد از انجام تست غربالگری متوجه وجود سرطان سینه در مراحل اولیه شدند. این آگاهی، از رخ دادن یک فاجعه بزرگ برای آن شخص و خانوادهاش جلوگیری کرد.
برای من آن لحظات یک نقطه عطف بود؛ فهمیدم که یک آموزش ساده، یک کارگاه چندساعته یا یک همراهی کوتاهمدت میتواند مسیر زندگی یک انسان را بهکلی تغییر دهد.
این تجربه به من ثابت کرد که تأثیر عمیقترین اقدامات سلامتمحور، گاهی در یک تست ساده یا یک گفتوگوی صمیمی نهفته است؛ نه در تجهیزات پیشرفته یا داروهای گرانقیمت. به همین دلیل، ما در سلامتیار بر آموزش مستمر و حضور پایدار در محلات تأکید داریم، چون میدانیم هر جلسه آموزشی و هر غربالگری میتواند نجاتبخش یک زندگی باشد.
امروز که بخشی از فعالیتهای اجتماعی بر دوش سمنهاست، چه ظرفیتی در جوانان و نیروهای داوطلب میبینید که میتواند آینده سلامت جامعه را امیدوارکنندهتر کند؟
به گمان من، جوانان سراسر ظرفیت هستند. جوان یعنی خلاقیت و ایدهپردازی و تفکر؛ جوان یعنی انرژی و توان بدنی بالا برای حضور در میدانهای سخت و مناطق دورافتاده.
بسیار مفتخرم که اعلام کنم در استان ما جوانان بسیاری هستند که بینام و بدون حتی یک بازتاب رسانهای، سالهاست با تمام توان در جهت برقراری عدالت اجتماعی در حوزه سلامت تلاش میکنند. آنها در اردوهای جهادی، پویشهای غربالگری، کلاسهای آموزشی و توزیع دارو و اقلام بهداشتی نقش محوری دارند و بسیاری از اقدامات میدانی ما مدیون حضور بیادعای آنهاست.
اما این فعالیتها برای اثرگذاری بیشتر، نیازمند حمایت از جانب نهادهای دولتی مرتبط است. متأسفانه گاهی جوانان با وجود انگیزه و توان بالا، با محدودیتهایی مثل کمبود بودجه و امکانات و تجهیزات یا عدم هماهنگی بینبخشی مواجه میشوند.
اگر این موانع برداشته شود و جوانان داوطلب بهعنوان یک سرمایه راهبردی دیده شوند، بیتردید میتوانند تحولی عظیم در نظام سلامت استان و کشور ایجاد کنند.
من به آینده سلامت هرمزگان با وجود این نسل متعهد و پای کار بسیار خوشبین هستم و معتقدم اگر حمایت لازم صورت گیرد، این جوانان میتوانند الگوی مشارکت اجتماعی سلامتمحور را در سراسر کشور گسترش دهند.
به نظر شما اگر جوانان بیشتری وارد فعالیتهای داوطلبانه و اجتماعی شوند، چه تغییری میتوان در آینده سلامت جامعه هرمزگان ایجاد کرد؟
ورود جوانان بیشتر به عرصه فعالیتهای اجتماعی و اختصاصاً حوزه سلامت، در واقع یعنی ایده بیشتر و تفکر خلاقتر، یعنی دستهای یاریرسان بیشتر و این اتفاق، فوقالعاده است.
قطعاً با این حضور گسترده، ارائه خدمات، چه درمانی و چه آموزشی، با سرعت بیشتر و پوشش بیشتری برای نیازمندان صورت میگیرد. ما در مؤسسه سلامتیار، تجربه مستقیم این تأثیر را دیدهایم؛ هر زمان که تیمهای داوطلب جوان بیشتری به اردوهای درمانی ملحق شدهاند، تعداد ویزیتها، غربالگریها و کلاسهای آموزشی بهطور چشمگیری افزایش یافته و مناطق بیشتری تحت پوشش قرار گرفتهاند.
در آینده، با تداوم و گسترش این مشارکت، شاهد رشد نرخ سلامت جامعه خواهیم بود؛ یعنی کاهش بیماریهای مزمن، افزایش آگاهی عمومی، دسترسی عادلانهتر به خدمات و در نهایت، ارتقای کیفیت زندگی برای همه اقشار.
من معتقدم نسلی از جوانان هرمزگان در حال شکلگیری است که نه فقط بهعنوان درمانگر، بلکه بهعنوان سفیران سلامت و کنشگران اجتماعی، آیندهای روشنتر و سالمتر را برای این استان رقم خواهند زد.
این سرمایهگذاری انسانی، پایدارترین و ارزشمندترین سرمایهای است که میتوان برای سلامت جامعه انجام داد
پایان/
دیدگاهتان را بنویسید