۳ روز پرکار؛ ۳۳ جلسه با ۳۳ سرمایهگذار
به گزارش موج ساحل، حسین افشین صبح چهارشنبه در این آیین با اشاره به نخستین روز سال تحصیلی اظهار کرد: امروز اول مهر است و اگر قرار بود در مدرسه شجره طیبه حضور و غیاب کنیم، نام‌هایی خوانده می‌شد که دیگر دانش‌آموزی پشت نیمکت آنها پاسخ نمی‌داد.
وی افزود: مدرسه شجره طیبه میناب در نهم اسفند سال گذشته، در حالی که کودکان و معلمان در آن حضور داشتند، هدف حمله قرار گرفت و ۱۶۸ نفر جان خود را از دست دادند.
معاون علمی رئیس‌جمهور ادامه داد: کودکانی که ارتباطی با جنگ نداشتند، معلمانی که ابزارشان کتاب و تخته بود و خانواده‌هایی که برای بردن فرزندانشان به مدرسه آمده بودند، در این حادثه قربانی شدند.
افشین با اشاره به ابعاد انسانی این حادثه گفت: این اتفاق تنها یک عدد نیست؛ عددها می‌گویند چند نفر از میان ما رفته‌اند، اما نمی‌توانند بگویند با رفتن هر یک از آنها چه آینده‌ای از میان رفته است.
وی افزود: هر نیمکت خالی یادآور آینده‌ای است که می‌توانست شکل بگیرد؛ دانش‌آموزی که قرار بود درس بخواند، به کلاس‌های بالاتر برود، دوست پیدا کند، شغل و زندگی خود را بسازد و رویاهایی داشته باشد که شاید هنوز فرصت نکرده بود آنها را برای دیگران بازگو کند.
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس‌جمهور ادامه داد: شاید یکی از این کودکان قرار بود پزشک، مهندس، معلم، معمار یا هنرمند شود و شاید دیگری هنوز نمی‌دانست در آینده چه خواهد شد؛ اما همین ندانستن برای یک کودک زیباست، چون همه مسیرهای زندگی هنوز پیش روی او قرار دارد.
افشین گفت: درد شجره طیبه، درد آینده‌هایی است که پیش از آنکه فرصت انتخاب و تجربه پیدا کنند، ناتمام ماندند و اینجا به نوعی سرزمین آینده‌های ناتمام است.
وی با اشاره به سابقه خود در تدریس و تجربه از دست دادن تعدادی از دانشجویانش اظهار کرد: سال‌های زیادی از زندگی من در دانشگاه و کلاس درس گذشته است و معلم نمی‌تواند شاگرد خود را تنها یک دانش‌آموز ببیند.
معاون علمی رئیس‌جمهور افزود: خودم داغ از دست دادن شاگرد را تجربه کرده‌ام و چند نفر از دانشجویانم نیز شهید شدند. بعد از آن فهمیدم صندلی خالی یک شاگرد، فقط یک صندلی خالی نیست؛ آدم به آن نگاه می‌کند و با خود می‌گوید اگر او امروز حضور داشت، کجا بود، چه می‌ساخت، چه مسئله‌ای را حل می‌کرد و شاید روزی خودش استاد می‌شد و خانواده‌ای تشکیل می‌داد.
افشین ادامه داد: یکی از دردناک‌ترین شکل‌های سوگ، سوگ اتفاق‌هایی است که دیگر هرگز رخ نخواهند داد؛ انسان علاوه بر فقدان فرد، برای تمام زندگی و فرصت‌هایی که می‌توانست داشته باشد و دیگر نخواهد داشت نیز اندوهگین می‌شود.
وی با اشاره به خانواده‌های دانش‌آموزان شجره طیبه گفت: شاید امروز مادری هنوز کیف فرزندش را نگه داشته باشد، دفتری که آخرین صفحه آن نیمه‌تمام مانده باشد، مدادی که دیگر تراشیده نشده و لباسی که دیگر پوشیده نشده است.
معاون علمی رئیس‌جمهور با بیان اینکه مادران هنگام فرستادن فرزندان خود به مدرسه تنها یک جمله ساده می‌گویند، اظهار کرد: مادر به فرزندش می‌گوید «مواظب خودت باش»؛ گویی می‌توان با همین چند کلمه همه مراقبت دنیا را در اطراف یک کودک جمع کرد، اما تلخی ماجرا این است که همیشه دنیا به اندازه دل یک مادر مراقب نیست.
افشین تأکید کرد: اگر امروز تنها برای گریستن آمده باشیم، حق این کودکان را به طور کامل ادا نکرده‌ایم؛ آنها دانش‌آموز بودند و دانش‌آموز یعنی انسانی که به سوی آینده حرکت می‌کند، بنابراین یاد آنها نیز باید با نگاه به آینده زنده بماند.
وی افزود: نباید آخرین تصویر کودکان شجره طیبه، همان تصویر روز حادثه باقی بماند. داستان آنها نباید در آن صبح به پایان برسد، بلکه ادامه آن باید در زندگی کودکانی نوشته شود که امروز دوباره به مدرسه بازگشته‌اند؛ با درس خواندن، علم‌آموزی، ساختن و تلاش برای آینده ایران.
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس‌جمهور با بیان اینکه به آینده کشور امیدوار است، گفت: امید من صرفاً سخنی برای یک مراسم نیست؛ این امید حاصل سال‌هایی است که در کلاس درس با جوان ایرانی مواجه بوده‌ام، ذهن و کنجکاوی او را دیده‌ام و پشتکار او را تجربه کرده‌ام.
وی ادامه داد: بارها دیده‌ام زمانی که همه می‌گویند «نمی‌شود»، جوان ایرانی می‌پرسد «چرا نمی‌شود» و گاهی همین پرسش، آغاز تحقق چیزی است که پیش از آن ناممکن تصور می‌شد.
افشین در پایان با اشاره به دانش‌آموزانی که امروز سال تحصیلی خود را آغاز کردند، اظهار کرد: امروز به بچه‌های همین نسل نگاه می‌کنم و نمی‌دانم ۲۰ سال دیگر چه کسانی در میان آنها خواهند بود؛ اما همین کودکان، بخشی از آینده‌ای هستند که باید برای ساختن آن تلاش کنیم.
پایان/
دیدگاهتان را بنویسید