×
×

جاده توتنگ هماگ│قصه‌ای از خطر و انتظار

  • کد نوشته: 21965
  • دی ۴, ۱۴۰۴
  • 341 بازدید
  • به گزارش موج ساحل- صدیقه دهقانی تلگردوئی؛ منطقه کوهستانی هماگ در شمال شهرستان بندرعباس و جنوب حاجی‌آباد قرار دارد و یکی از مرتفع‌ترین مناطق استان هرمزگان است. این منطقه دارای بلندترین کوه استان، حیات وحش و پوشش گیاهی متنوع است. هماگ با مرکز استان حدود ۱۱۰ کیلومتر فاصله دارد و به دلیل کوهستانی بودن، تابستان […]

  • به گزارش موج ساحل- صدیقه دهقانی تلگردوئی؛ منطقه کوهستانی هماگ در شمال شهرستان بندرعباس و جنوب حاجی‌آباد قرار دارد و یکی از مرتفع‌ترین مناطق استان هرمزگان است.

    این منطقه دارای بلندترین کوه استان، حیات وحش و پوشش گیاهی متنوع است. هماگ با مرکز استان حدود ۱۱۰ کیلومتر فاصله دارد و به دلیل کوهستانی بودن، تابستان خنک و زمستان سرد دارد و گاهی بارش برف را تجربه می‌کند.

    منطقه شامل پنج روستا است که مردم بیشتر به باغداری و کشاورزی، به‌ویژه تولید نارنگی مشغول‌اند و روستای «توتنگ هماگ» یکی از روستاهای گردشگرپذیر منطقه به شمار می‌رود.

    جاده ارتباطی این روستا یکی از مسیرهای کوهستانی پرخطر محسوب می‌شود؛ مسیرهایی که در کشور ما مثل زخم باز مانده‌اند. آمار رسمی نشان می‌دهد در سال‌های اخیر بیش از ۲۰ هزار نفر در سراسر ایران در تصادفات جاده‌ای جان خود را از دست داده‌اند، بیش از یک میلیون نفر نیز مجروح شده‌اند، هزاران نفر دچار صدمات شدید و حتی قطع نخاع شده‌اند.

    طبق داده‌های بین‌المللی، ایران یکی از رتبه‌های بالا در تعداد کشته‌های تصادفات جاده‌ای در جهان دارد و در گزارش جهانی ایمنی راه در سال ۲۰۲۳ در میان حدود ۱۹۷ کشور در رتبه‌های پایین قرار گرفته است.

    ایمنی راه و حمل و نقل

    در این بستر، اردشیر باقرزاده، دهیار روستای توتنگ هماگ، می‌گوید سال‌ها برای ایمن‌سازی جاده تلاش شده اما نتیجه‌ای ندیده‌اند: «ما بارها درخواست نصب گاردریل، نیوجرسی و اصلاح نقاط حادثه‌خیز را از طریق بخشداری و فرمانداری پیگیری کرده‌ایم، اما هیچ اقدام موثری صورت نگرفته.»

    وجود نقاط حادثه‌خیز در جاده‌ها موضوعی ملی است؛ بیش از ۴۸۰۰ نقطه حادثه‌خیز در جاده‌های کشور شناسایی شده که نقش مهمی در سوانح دارد.

    دهیار توتنگ هماگ تأکید می‌کند که همین نقاط خطرناک در مسیر روستا، با شیب تند و پیچ‌های بدون حفاظ، بارها منجر به واژگونی خودروها و نزدیک بود به فاجعه شده است.

    این وضعیت نه فقط جان مردم را تهدید می‌کند، بلکه توسعه گردشگری را هم متوقف کرده است. باقرزاده می‌گوید گردشگران پس از دیدن وضعیت مسیر بازمی‌گردند و حتی سرمایه‌گذاران برای بوم‌گردی وارد منطقه نشده‌اند چون جاده خطرناک است.

    آمارها هم نشان می‌دهند که بخش قابل توجهی از تلفات جاده‌ای در ایران روی جاده‌های برون‌شهری و روستایی رخ می‌دهد و کسانی که در این مسیرها تردد می‌کنند، بیشتر در معرض خطر هستند.

    نصب گاردریل، نیوجرسی، روشنایی مناسب و اصلاح نقاط حادثه‌خیز از ارزان‌ترین و مؤثرترین روش‌های کاهش تصادفات است؛ در برخی استان‌ها با انجام همین اصلاحات توانسته‌اند تا ۲۰ درصد تلفات را کاهش دهند.

    باقرزاده این را یک مطالبه لوکس نمی‌داند بلکه می‌گوید بدون ایمن‌سازی، نه می‌توان حوادث را کاهش داد، نه گردشگری را توسعه داد و نه اقتصاد محلی را تقویت کرد.

    باقرزاده در پایان خطاب به استاندار هرمزگان و مسئولان می‌گوید: «از استاندار محترم جناب دکتر آشوری تازیانی و تمامی مسئولان ذی‌ربط انتظار داریم توجه ویژه‌ای به ایمن‌سازی این جاده داشته باشند و اقدامات لازم برای نصب گاردریل، اصلاح نقاط حادثه‌خیز و تأمین حداقل ایمنی مسیر را هرچه سریع‌تر اجرایی کنند تا جان اهالی و گردشگران حفظ شده و امکان توسعه گردشگری منطقه فراهم شود.»

    پایان گزارش/

    برچسب ها

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *